De Statistiek Die Telt Hoeveel Verdedigers Eén Pass Uitschakelt

Sommige passes leggen vijf meter af en veranderen een wedstrijd. Een bal die tussen twee centrale verdedigers door wordt gespeeld naar het pad van een spits, schakelt ze allebei in één beweging uit, ook al overbrugt de pass zelf nauwelijks afstand. Een spelverplaatsing van veertig meter kan daarentegen spectaculair ogen terwijl niemand wordt gepasseerd, als de opstelling van de tegenstander al breed genoeg stond om het af te dekken. Afstand is een slechte manier om te meten hoeveel schade een pass een defensie echt toebrengt. Packing is specifiek gebouwd om die schade te meten.

Het concept, ontwikkeld door de Duitse analyticsgroep Impect, telt hoeveel veldspelers van de tegenstander door een pass of dribbel uit het spel worden gehaald, oftewel hoeveel verdedigers na die actie tussen de bal en hun eigen doel staan die daarvoor nog vóór de bal stonden. Een pass die twee centrale verdedigers splitst, packt ze allebei. Een dribbel die een back één-op-één passeert, packt er één. De telling loopt op naarmate de uitgeschakelde verdedigers centraler en verder naar voren stonden, omdat een buitenspeler die terugsprint bij de middenlijn passeren minder betekent dan de laatste centrale verdediger tussen spits en keeper passeren.

Dit onderscheidt packing van een simpele telling van progressieve passes. Een team kan de hele dag de bal vooruitspelen tussen linies verdedigers zonder ze ooit uit positie te dwingen, en zo progressieve afstand verzamelen zonder iemand te packen. Eén verticale pass door een gat dat de defensie openliet, zelfs een korte, kan drie of vier spelers in één actie packen en meer doen om de defensieve structuur te breken dan tien zijwaartse passes samen. Het is een statistiek gebouwd op het idee dat defensies wedstrijden verliezen door hun vorm te verliezen, niet door terrein te verliezen.

Het getal dat de meeste aandacht krijgt is packing dicht bij het eigen doel van de tegenstander, soms apart uitgesplitst als maat voor hoe vaak de laatste acties van een team de laatste verdedigingslinie wegstrippen in plaats van alleen opstopping op het middenveld. Een middenvelder die consequent meerdere verdedigers per negentig minuten packt met lijnbrekende passes, doet iets wat assisttotalen en zelfs progressieve-passcijfers kunnen onderschatten, omdat de pass zelf misschien niet direct tot een schot leidt. Hij maakt alleen de volgende drie of vier seconden van de aanval dramatisch makkelijker voor wie de bal ontvangt.

Packing heeft echte beperkingen, meestal gedeeld met andere statistieken met weinig positionele data. Het weet niet of de pass riskant of veilig was, weet niet of de ontvangende speler daadwerkelijk iets kon met de extra ruimte, en maakt geen onderscheid tussen een verdediger die echt uit het spel werd gehaald en een die binnen een halve seconde kon herstellen omdat hij al doelwaarts terugsprintte. Een pass die technisch een dekkende middenvelder passeert die de bal toch nooit had bereikt, telt nog steeds hetzelfde als een pass die een verdediger in perfecte positie passeert.

Het is ook minder breed beschikbaar dan xG of progressieve passes, omdat het het soort gedetailleerde positionele tracking vereist dat niet elke aanbieder publiceert, wat het meer heeft gehouden tot een scouting- en rekruteringsinstrument binnen clubs dan een statistiek die regelmatig wordt aangehaald in wedstrijdverslagen. Waar het wel opduikt, is het meestal als manier om aangevers te identificeren wiens waarde specifiek ligt in het ontmantelen van defensieve structuur, een vaardigheid die zich niet altijd vertaalt naar voor de hand liggende cijfers zoals doelpunten of assists, maar heel zichtbaar is voor iedereen die echt naar de opbouw kijkt. Lees samen met xT en progressieve passes.

Is packing-data publiek beschikbaar?

Niet in complete, gratis vorm. Packing werd ontwikkeld door het Duitse analyticsbedrijf Impect, en de gedetailleerde cijfers per speler leven binnen betaalde analyticsproducten van clubs en omroepen, niet in een publieke database of API. Wat af en toe publiek opduikt zijn uitzendgrafieken tijdens grote toernooien, of losse cijfers die worden aangehaald in tactische analyses, maar er is geen equivalent van een publiek xG- of PPDA-klassement voor packing dat een fan direct kan doorbladeren.